موسسه حقوقی دادآوران نستوه
ما همواره کنار شما هستیم
صداقتتخصصسلامت
شماره تماس (+۹۸) ۲۱ - ۲۲۸۸۱۹۵۱

احضار متهم به عنوان مطلع

مطابق ماده 168 قانون آیین دادرسی کیفری بازپرس نباید بدون دلایل کافی برای توجه اتهام، کسی را به عنوان متهم احضار یا جلب نماید. 
به منظور از اجتناب از مجازات انتظامی مقرر در تبصره همین ماده، رویه جاری در دادسراها این است که مشتکی‌عنه را به عنوان مطلع احضار می‌نمایند؛ حال‌آنکه توسل به چنین ترفندی از جهات ذیل واجد ایراد اساسی است :

نخست آنکه بار اثبات ادعا بر عهده دادسرا بوده و الزام متهم به ارائه ادله علیه خود، بر خلاف قانون و امری غیر اخلاقیست. 

دوم آنکه درست است که در صورت عدم حضور مطلع وفق تبصره ماده 204، امکان جلب او وجود دارد، لیکن این امر به معنی الزام مطلع به ادای توضیح یا شهادت نبوده و مطلع می‌تواند پس از حضور سکوت اختیار نماید. البته ماده 209 قانون آیین دادرسی کیفری تفهیم حرمت و مجازات شهادت دروغ و کتمان شهادت را ضروری اعلام نموده لیکن با توجه به عدم جرم انگاری کتمان شهادت، به نظر می‌رسد تنها می‌توانیم قائل به تفهیم حرمت شرعی این عمل (کتمان شهادت) به شاهد باشیم .
در تایید این سخن می‌توان گفت؛ تبصره ماده 212 دلالت ضمنی بر پذیرش امتناع مطلع از ادای شهادت دارد. (تبصره- بازپرس مکلف است از شاهد یا مطلع علت امتناع از امضا یا اثر انگشت یا ادای شهادت را بپرسد و پاسخ را در صورتمجلس قید کند)

سوم آنکه چنانچه مشتکی‌عنه یا متهمی که به عنوان مطلع حاضر شده سکوت اختیار نماید احضار مجدد او به عنوان متهم (بدون ارائه دلیلی جدید علیه او) خالی از وجه خواهد بود؛ زیرا بازپرس با احضار متهم به عنوان مطلع پذیرفته است که دلایل کافی علیه او وجود ندارد و از سویی دیگر حضور مطلع (متهم بالقوه) سبب تحصیل دلیل جدیدی علیه او نگردیده و هیچ تغییری نسبت به وضعیت پیشین ایجاد نشده تا احضار مشتکی‌عنه به عنوان متهم را توجیه نماید. 

صرف‌نظر از همه این موارد، خاطرنشان می‌گردد مطابق ماده 215 قانون آیین دادرسی کیفری مطلع می‌تواند برای حضور درخواست هزینه ایاب و ذهاب و خسارت ناشی از ترک شغل نماید که البته پرداخت این هزینه صرفاً به جهت ادای تکلیف حضور بوده و حق مطلع بر سکوت کماکان به قوت خود باقیست. 

logo-samandehi